تاریخچه کشف کاربید سیلیکون

کاربید سیلیکون یک کاربید است که به طور تصادفی توسط مهندس آمریکایی EG Acheson هنگام ذوب الماس در سال 1891 کشف شد. در آن زمان ، به دلیل ترکیب سنگ قهوه اشتباه گرفته شد و نام الماس را گرفت. در سال 1893 ، آچسون یک روش صنعتی برای ساخت کاربید سیلیکون ، یک کوره مقاومت با مواد کربنی به عنوان هسته کوره و روشی برای گرم کردن و گرم کردن مخلوطی از SiO2 و کربن برای تشکیل کاربید سیلیکون ایجاد کرد (ثبت اختراع ایالات متحده شماره 492،767) . کاربید سیلیکون می تواند به عنوان یک ماده ساینده ، یک ماده نسوز ، یک عنصر گرمایش مقاومت ، یک دی اکسید کننده و مانند آن استفاده شود. در صنعت نسوز ، کاربید سیلیکون برای تولید انواع آجرهای کاربید سیلیکون مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین می تواند به عنوان یک افزودنی یا آنتی اکسیدان مورد استفاده قرار گیرد. سرامیک کاربید سیلیکون مواد سرامیکی با بالاترین مقاومت در دماهای بالا و مواد سرامیکی با کاربید سیلیکون به عنوان اجزای اصلی است. کاربید سیلیکون یک ترکیب پیوند کووالانسی معمولی است. سلول واحد از همان چهار ضلعی سیلیکون-کربن تشکیل شده است. اتمهای سیلیکون متمرکز و توسط کربن احاطه شده اند.

https://www.hshightec.com/